Noodwoningen
Noodwoningen
Mensen poseren voor noodbarakken. Dit waren nissenhutten, ook duikers- of hoepelbarakken genoemd. Dit werd voorzien door het Koning Albertfonds.
Café De Leiestraat ondergebracht in een tijdelijke noodwoning kort na WOI. Bemerk de Britse militairen voor het café.
Het gezin Honoré Lefever - Marie Louise Defrancq voor hun noodwoning in de Menenstraat. Voor de oorlog woonden ze in de Menenstraat 19. In 1925 was hij conciërge in het gemeentehuis.
De Kruisstraat (kruising van de Beselarestraat, Kloosterstraat en Derde Lansiersstraat). Het rechtse gebouw is de directeurswoning, beter gekend als ''t Scolus. Links in de verte zien we nog de romp van Vanryckeghem''s molen.
Barak van Catry's in de Beselarestraat
De Menenstraat richting centrum kort na WO1. Bemerk de noodbarakken alsook de Duitse elektriciteitscabine. In de lente van 1919 werden 61 noodwoningen gebouwd langs de Menenstraat. In de barak uiterst links op de foto zetelde het gemeentebestuur van 1920 tot 1926. Eerder zetelde het in een woning op de Voorhoek.
De noodbarakken kort na de Eerste Wereldoorlog aan ''t Stroomke. De kinderen poseren gewillig. Achter de huizen zien we de Stroomkemolen.
Julia Durnez staat in de deuropening van hun noodbarak in de Kerkstraat. Dit was ongeveer waar nu De Boomgaard is. (Vroeger cinema scala, daarna de codi)